cele i strategie programu terapii uzależnień
W Gabinecie Psychobiostymulacji im. prof. Marii Szulc w Warszawie możesz skorzystać z profesjonalnej terapii przeciwalkoholowej.
Podstawowe cele:
- zbudowanie dobrego kontaktu terapeutycznego
- skoncentrowanie się na obszarach funkcjonowania psychologicznego, które są odpowiedzialne za powstawanie mechanizmów uzależnień
- rozwiązywanie problemów osobistych, emocjonalnych związanych z uzależnieniem rozbrajanie mechanizmów:
- uzależnienia odgrywającego istotną rolę w utrzymywaniu systemu samoobrony przed leczeniem
- nałogowej regulacji emocji, który jest źródłem pragnienia picia, obniża odporność na cierpienie przedstawiając wizję utraty alkoholu i powodując lęki
- iluzji i zaprzeczania uniemożliwiającego odbieranie sygnałów informacyjnych o konieczności ratowania się przed zniszczeniem alkoholowym
- rozpraszania i rozdwajania „Ja”, który uniemożliwia zdolność do podjęcia właściwej decyzji o leczeniu.
W naturze człowieka trzeba dostrzec trzy sfery: psychiczną, fizyczną i duchową. Takiego podejścia wymaga terapia. Dusza i ciało (psyche i soma) tworzą nierozdzielną jedność (wzajemny związek psychosomatyczny). Każdy proces psychiczny jest równocześnie procesem cielesnym i odwrotnie. Np. każda myśl jest również elektro-chemiczną aktywnością mózgu, która powoduje odpowiednie skutki dla pozostałych układów i narządów. Niezależnie od światopoglądu w człowieku istnieje pierwiastek duchowy. Jeżeli w tych trzech obszarach istnieje dysharmonia, wówczas osoba posiada większe predyspozycje do zmiennych nastrojów, zachowań, lęków, kompleksów oraz uzależnienia od substancji chemicznych. Dopiero na tej płaszczyźnie można dokonać weryfikacji swoich zachowań.
Terapia pomaga wyjaśnić problem alkoholowy, czyli istotę choroby, jej przebiegu i zagrożeń z nią związanych. Przychodzi z pomocą w przełamywaniu oporu przed uznaniem własnego uzależnienia, wyjaśnia mechanizmy powstawania choroby alkoholowej. Chodzi tu o pełne rozpoznanie własnej sytuacji psychicznej - uzależnienie emocjonalne od alkoholu, system iluzji i zaprzeczeń stanowiący obraz psychologicznych mechanizmów obronnych, które w alkoholizmie przybrały rozmiary pasożyta toczącego ustrój. Mechanizmy obronne to rodzaj zdolności, dzięki którym ludzkie " Ja" broni się przed utratą siły, szacunku i wartości. Specjalnie dobranymi słowami - sugestiami dążę w czasie terapii do wytworzenia w pacjencie silnych motywacji życia bez alkoholu, jednocześnie wzmacniam wolę chorego i przekonuję go o możliwości całkowitego wyleczenia. Unikam stwierdzeń, że już nigdy w życiu nie weźmie alkoholu do ust, ponieważ spowodowałoby to, szczególnie na początku, zmniejszenie jego zaangażowania, a być może rezygnację z terapii. Chory bałby się, że już nigdy w życiu nie będzie mógł wypić, a więc czułby się niepełnowartościowy, wyobcowany ze świata, w którym alkohol jest elementem kultury. Czułby, że jeżeli chce wrócić do społeczeństwa, musi zrezygnować z części własnej wolności. Podświadomie więc nie chce pogodzić się z nową rzeczywistością. Poprzez sugestie wyjaśniam, że po całkowitym wyleczeniu, gdy posiądzie umiejętność samokontroli, będzie mógł okazjonalnie wypić lampkę koniaku czy kieliszek szampana, tak aby nie wzbudzać podejrzeń i niezdrowych sensacji otoczenia i jednocześnie czynnie uczestniczyć w normalnym życiu towarzyskim, które często wiąże się z alkoholem spożywanym w kulturalny sposób.
